ورود به حساب ثبت نام جدید فراموشی کلمه عبور
برای ورود به حساب کاربری خود، نام کاربری و کلمه عبورتان را در زیر وارد کرده و روی “ ورود به حساب” کلیک کنید.





اگر فرم ثبت نام برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم بازیابی کلمه عبور برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.





صفحه 2 از 2 نخست 1 2
نمایش نتایج: از 13 به 15 از 15
  1. #13
    مسعود حبیبی آواتار ها
    مدیر معماری
    تاریخ عضویت
    Mar 2008
    فرسته‌ها در انجمن
    838

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط Eman taha نمایش پست ها
    مجموعه دانشگاه صنعتی شریف هستش
    البته اینجا رو ببینید
    لینک های مرتبط:
    ...
    [ame]http://en.wikipedia.org/wiki/Sharif_University_of_Technology[/ame]
    ...
    http://eng.archinform.net/arch/70271.htm
    معماري نور
    www.mihrab.blogfa.com

  2. #14
    lady_atieh آواتار ها
    مدیر ارشد
    تاریخ عضویت
    Sep 2008
    محل سکونت
    تهران
    فرسته‌ها در انجمن
    5,140

    پیش فرض

    نقل قول نوشته اصلی توسط آریو نمایش پست ها
    سایت رسمی حسین امانت
    hosein amanat's official website

    همه ی کاراشونو اینجا میتونید ببینید:

    www.amanatarchitect.com
    جالبه که توی تصویر اول این سایت معروفترین اثری که ما ازشون می شناسیم هست
  3. #15
    idealist آواتار ها
    عضو ارشد
    تاریخ عضویت
    Dec 2007
    محل سکونت
    تهران
    فرسته‌ها در انجمن
    1,075
    فرسته‌های وبلاگی
    1

    پیش فرض گفتگو با حسین امانت - پاییز 1394

    هنوز بیست و چهار ساله نشده بود که آگهی روزنامه اطلاعات برای مسابقه طراحی بنا برای یادبود جشن‌های 2500 ساله ایران را می‌بیند و دست به کار می‌شود. حدود دو ماه روی طرحش کار می‌کند و می فرستد. برنده مسابقه می‌شود و معمار مشهورترین سازه ایرانی؛ برج و میدان «شهیاد»، که بعد از انقلاب اسلامی «آزادی» نامیده شده است. مهندس حسین امانت، حالا هفتاد و سه ساله است و در کانادا زندگی می‌کند. آخرین بار، سی و هفت سال پیش این برج را از نزدیک دیده است، او پنج ماه پس از انقلاب 57، ایران را ترک کرد... او در این سال ها، گاهی خبرهای مربوط به این بنا را دنبال می‌کرده اما در چند روز اخیر بسیاری از دوستان و آشنایانش تصاویر برج آزادی را که غرق در نور و کلمات بوده، برایش فرستاده‌اند. کنسرت نور در برج و میدان آزادی توسط فیلیپ گایست، هنرمند آلمانی برگزار شده، سفارت آلمان به مناسبت روز ملی اتحاد آلمان از این هنرمند دعوت کرده به ایران بیاد و او چند شب با استفاده از نور، کلماتی به زبان های انگلیسی، آلمانی و فرانسه در ستایش صلح روی دیواره برج منعکس کرده است. با حسین امانت درباره این روزها و خاطراتش گفت و گو کرده‌ام.

    احتمالا تصاویری از مراسم نورپردازی در برج میدان شهیاد یا آزادی تهران برایتان فرستاده اند، چه احساسی داشتید وقتی این تصاویر را دیدید؟

    بله، ایمیل مربوط به کنسرت نور میدان شهیاد را از ده منبع مختلف دریافت کردم و اسلایدها را تماشا کردم. خیلی برایم جالب بود. خیلی خوشحال شدم که این بنا هنوز زنده است و اگر می‌خواهند یک کار جدید انجام دهند، روی این ساختمان انجام می‌دهند. مخصوصا که کنسرت نور،یک نوع کاری است که به این بنا صدمه نمی‌زند، یعنی کسی تصرفی درآن نمی‌کند. اسلایدها را که تماشا کردم، دیدم آدم‌های زیادی آن‌جا جمع شده‌اند و به نورها نگاه می‌کنند، برای من همه این‌ها جالب بود. نوشته‌های روی بنا هم من را یاد خیلی چیزهای دیگر انداخت، مثل نوشته‌های روی مزار خیام که مهندس سیحون ابداعش کرد و خط نقاشی را روی کار آورد. این کاری که هنرمند المانی انجام داده و شعر و کلمات فارسی را با نقوش ایرانی روی برج منعکس کرده، جالب توجه است و دنیایی از ایده‌های نو را به ذهن من آورد. با نور کارهای زیادی می‌توان انجام داد، این بنا برای تاریخ و فرهنگ ایران بنا شده است. حالا نورپردازی، امکان این را ایجاد می‌کند که صحنه‌هایی از تاریخ مثلا اشعار شاهنامه فردوسی را روی بدنه برج شهیاد بیاندازیم و بعد موازی آن برنامه‌ای مرتبط برای برج اجرا کنیم. اینکه کلماتی همچون آزادی و صلح روی این بنا نقش بسته، شادی و امید را تداعی می‌کند، امیدوارم که این نور بر همه ایران بتابد.

    مردم با این سازه ارتباط زیادی برقرار کرده‌اند، خیلی‌ها وقتی از ایران دور می‌شوند، می‌گویند دلمان برای میدان شهیاد یا آزادی تنگ شده، خیلی از مردم شهرهای مختلف ایران کنار این برج عکس دارند، چرا این‌قدر این برج مورد توجه مردم قرار گرفته؟

    این بنا مربوط به فرهنگ و تاریخ ایران است و به همین دلیل برای مردم جالب است. من فکر می‌کنم یک مقدار از این توجه بر می‌گردد به موقعیت بنا در میدان شهیاد، که یک میدان وسیع بسیار مهم است. این میدان به بنا قدرت تاثیر گذاری می‌دهد و به مردم می‌گوید اگر شهر شما خانه شما است، این میدان و بنا، اتاق نشیمن خانه شماست. شما در این اتاق می‌توانید، مهمانی بگیرید، برنامه اجرا کنید و فیلم ببینید. برای من هم این سازه بسیار عزیز است، من را به وطن خودم مربوط می‌کند. این سازه برای من یک راه ارتباطی با ملت ایران، تاریخ ایران و فرهنگ ایران است. یک ارتباط قلبی با آن دارم، یک اتفاقی افتاده، یک کاری شده و خوشبختانه مردم دوستش دارند و من هم از بابت این موضوع خوشحالم.

    شما برای معماری برج آزادی در مسابقه شرکت کردید، یادتان میاید این ایده چطور در ذهن‌تان شکل گرفت؟

    دو ماه خودم کار کردم، یکی دو شب مانده به تحویل پروژه از دوستانم خواستم که بیایند و به من کمک کنند چون نمی‌توانستم به تنهایی پروژه را بکشم و در واقع ایده ام را خلق کنم. آن‌ها آمدند، کمک کردند، پروژه را تحویل دادم و رسید به جایی که الان آن ساختمان آنجاست. وقتی برنده شدم، خوشحال شدم اما حس خوشحالی من، همیشه تبدیل به یک احساس مسئولیت بزرگ می‌شود و این اجازه را نمی‌دهد که در حالت نشئه‌ی موفقیت بمانم.

    چند سال است که این بنا را ندیده‌اید؟

    من نوامبر سال 1978 از ایران آمدم نه به این فکر که همیشه بیرون از ایران بمانم. برای دیدن خانواده آمدم، اما برای همیشه این‌جا ماندم و دیگر بعد از ان نشد این بنا را ببینم. این بنا به جای خود، مهم‌تر از آن نشده ایران را ببینم.


    الان هم در کارهایتان از معماری ایرانی الهام می‌گیرید؟

    با عشق معماری ایران را دنبال می‌کنم. چیزهایی در معماری ایرانی وجود دارد که هر طوری باشد، شما که معمار هستید، هیچ‌وقت این جنبه‌های مهم فرهنگ را فراموش نمی‌کنید، حتی اگر همیشه بیرون از آن‌جا باشید. مثل زبان فارسی می‌ماند که من در کودکی آن را فراگرفته‌ام و هنوز به یاد دارم. زبان معماری ایرانی هم زبان با ارزشی است که همیشه در کار انسان تاثیر دارد. باید بگویم من خیلی خوشحالم که در آن مملکت متولد شدم، در آن مملکت، مدرسه و دانشگاه رفتم و کار کردم و حالا هم الحمدالله فرصت دارم این طرف دنیا کار کنم. این کاری که این‌جا می‌کنم، کاملا از آنچه آنجا آموخته‌ام، تاثیر گرفته، از ساختمان‌ها، فضاها، میدان‌ها و ایوان‌ها و کوچک ترین جزئیات بناهای قدیمی ایران. این‌ها همیشه همراه من است و ملکه ذهنم شده و هر کاری که می‌کنم بدون اینکه خودم بخواهم، معماری ایرانی در آن ظاهر می‌شود. معماری ایرانی، شکل قوس و گنبد و این حرف‌ها نیست، در حقیقت یک ریتمی است از فضا و حجم و رنگ و نور که در ارتباط با بدن و روح انسانی وجود دارد. ثابت شده که این معماری صحیح است و تاثیرگذار، پس ما این جوهر را می‌گیریم و در کارهای امروزمان اجرا می‌کنیم.

    کار‌های معماران ایرانی داخل کشور را دنبال می‌کنید؟

    تا حدی که وقت دارم ، معماران ایران بسیار توانا هستند و در بین معماران و شهرسازان ایرانی کسانی را داریم که در سطح بین‌المللی هستند و من از ایشان یاد می‌گیرم. منتها باید یک قدرتی در شهر به آن‌ها داده شود که فکرهای درست‌شان را در شهر و در دامنه معماری اجرا کنند. وقتی این فکر و پشتیبانی نیست، یک حالت بلبشو در معماری پیدا می‌شود، چون هر کس هرچه دلش بخواهد، انجام می‌دهد و قدرتی که با خیرخواهی بخواهد افکار صحیح را در دامنه شهری پیاده کند، متاسفانه در حال حاضر دیده نمی‌شود و نتیجه‌اش هم این می‌شود که ساختمان‌ها هر کدام ساز خودشان را می‌زنند و شما هماهنگی لازم را در بافت شهری نمی‌بینید. به نظر من این هم، مرحله‌ای از تاریخ معماری ایران است. این استعدادها هستند و به مجرد این‌که این فضای امن، فضای خیرخواهانه، صمیمانه و باصداقت در جامعه ایرانی تقویت شود، استعدادهای موجود خودشان را نشان خواهند داد... فقط در یک محیط ازاد است که هنر رشد می‌کند. شاهکارهایی که در معماری قدیم ایران بوده، در چنین فضاهایی پیدا شده و امیدوارم فضا این‌قدر باز شود که هنرمندان ایران که پر از استعدادند، خودشان را نشان بدهند. ان‌شاءالله هر چه سریعتر اثرات این نور را خواهیم دید.

    منبع: ایران وایر (با کمی تلخیص)
صفحه 2 از 2 نخست 1 2
نمایش نتایج: از 13 به 15 از 15

اطلاعات بحث

کاربرانی که در حال مشاهده این بحث هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این بحث است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید بحث جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •