همه ما از مزایای استفاده از ناوگان حمل‌ونقل عمومی به‌خوبی آگاهیم. بر کسی پوشیده نیست که در حال حاضر، این شیوه، روشی ایمن، کم ترافیک، دوستدار محیط ‌زیست و به‌صرفه است.
ازآنجایی‌که درزمینهٔ اخبار تکنولوژی بیشتر به خودروهای شخصی پیشرفته پرداخته می‌شود، در اینجا بر آن شدیم که این بار، نگاهی به چشم‌انداز حمل‌ونقل عمومی در روزگار آینده بیندازیم.
در اینجا به برخی از ایده‌های نوآورانه و انقلابی‌ای اشاره می‌شود که ممکن است در ۵۰ سال آینده کم‌وبیش به عرصه‌های شهری پا بگذارند.









  1. قطار خلأ








چند دهه‌ای می‌شود که ایده قطارهای بی اصطکاک ماگلو، عملی شده است. اما اینکه چرا ایده‌ای این‌چنین، نتوانسته رواج یابد دلایل متعددی دارد. در این دلایل دو علت عمده به چشم می‌آید، اول اینکه اجرا این ایده هزینه‌بر است و دوم اینکه، نیروی محرک و انگیزه کافی برای جمع‌آوری سیستم‌های حمل‌ونقل رایج و گسترده‌ای که در حال حاضر سرویس‌دهی می‌کنند، وجود نداشته است.
اما این‌ها دلیل نمی‌شود که این ایده، طردشده و به تاریخ بپیوندد. حالا شاهد مطرح‌شدن مجدد آن، این بار در قالبی جدید و پیشرو هستیم. این تیوب خلأ که شالوده طرح را تشکیل می‌دهد، می‌تواند سرعتی نزدیک به ۶۵۰۰ کیلومتر بر ساعت به واگن‌ها بدهد! این وسیله، کارکردی تا ۵۰ بار بهتر از ماشین‌ها و قطارهای برقی ارائه می‌دهد. این در حالی است که هم‌اکنون، پیشنهاد راه‌اندازی قطار خلأ با سرعت ۵۰۰ کیلومتر بر ساعت به کشور سویس داده‌شده است، ولی این کشور موافق ایده مطرح‌شده نبوده. در نتیجه فعلا این ایده نوآورانه همچنان در گوشه‌ای خاک می‌خورد.




  1. نظریه ریسمان







ایده بعدی که درزمینهٔ حمل‌ونقل مطرح‌شده است، ایده‌ای است که ارقام نجومی‌ای از هزینه را برای ساخت متحمل سازندگان نخواهد کرد.
در این شیوه دکل‌هایی همچون دکل‌های برق فشارقوی، ساخته خواهند شد؛ با این تفاوت که در اینجا کابل‌ها به‌جای جابجایی انرژی، نقش نگه‌دارنده و انتقال‌دهنده‌های کابین ها را بر عهده خواهند داشت. نکته جالب این ایده آن است، که بر مبنای محاسبات انجام‌شده، هزینه ساخت آن، ۳ تا ۱۰ برابر ارزان‌تر از خطوط راه‌آهن، ماگلو، و مونوریل خواهد بود. در این سیستم، یک موتور ۸۰ kW می‌تواند ۲۰ مسافر را با سرعت ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت جابجا کند.




  1. حالت معکوس








در این ایده وظیفه مسیر و قطار جابجا شده است، به‌این‌ترتیب که مسیر ( یا همان عرشه) قسمت پایینی بدنه قطار است و موتور و چرخ‌ها، بر روی دکل‌ها ثابت‌اند.
مزایای این سیستم آن است ۶۰ درصد هزینه ساخت پایین‌تری از خطوط راه‌آهن فعلی دارد؛ ابزار و علم ساخت آن، در حال حاضر دور از دسترس نیست و می‌تواند تا ۲۴۰ کیلومتر سرعت ایجاد کند.




  1. سهیم شدن در خیابان








وقتی صحبت از کاهش ازدحام شهری به میان می‌آید، این ایده یکی از جذاب‌ترین‌ها و قابل‌اجراترین‌ها است. این وسیله نقلیه، شبیه به اتوبوسی است که جریان تردد خیابان، از میان دو پایش عبور می‌کند. سوار و پیاده شدن افراد در ایستگاه‌های اتوبوس و با بالابرهایی انجام خواهد گرفت. درنتیجه: حجم زیادی از افراد توسط این سیستم جابجا می‌شوند. مستقل از جریان خیابان خواهد بود و حتی در ترافیک‌های سنگین به‌سرعت از بالای سر مسیرهایی بندآمده، عبور می‌کند. نیاز آن‌چنانی هم به ساخت‌وساز بستری جدید ندارد.




  1. حمل‌ونقل با نیروی انسانی








ایده جابجایی دیگری که در این لیست قرار داده‌ایم، سیستم مونوریلی است که توسط پدال‌های دوچرخه مانندی که افراد رکاب می‌زنند حرکت می‌کند. این سیستم مجزا از ترافیک پایین‌دست بوده و دوچرخه‌سواران را با مشکلات شهری درگیر نمی‌کند. این ایده هم‌اکنون در پارکی در نیوزلند به اجرا گذاشته‌شده است و در این نمونه آزمایشی توانسته تا سرعت ۴۵ کیلومتر بر ساعت را برای کاربران به ارمغان آورد. این سیستم که Shweeb نام دارد، در آینده‌ای نه‌چندان دور به‌عنوان یک ناوگان حمل‌ونقل عمومی به شهرها پا خواهد گذاشت.




  1. انرژی‌های جایگزین و سرعت‌بالا








استفاده از انرژی‌های جایگزین و پاک، همیشه به معنای فدا کردن سرعت نیست. در پروژه‌ای که اخیراً در دست بررسی است، قرار است قطاری به آریزونا فرستاده شود که با پانل‌های خورشیدی تغذیه می‌شود. این قطار در نظر است با انرژی ۱۱۰ مگاواتی که هر سایبان خورشیدی برایش فراهم می‌آورد، به سرعتی معادل ۳۵۴ کیلومتر بر ساعت برسد. این پروژه هنوز در مرحله تحقیق و توسعه است و بی‌شک مشکلاتی را پیش رو دارد. چیزی که هست، در مبحث انرژی‌های جایگزین، انرژی خورشیدی تنها گزینه نیست. به‌طور مثال، توربین‌های بادی هم می‌توانند انرژی فوق‌العاده‌ای را برای قطارها فراهم آورند.


  1. جذب انرژی از خیابان








نمونه واضحی از این فن‌آوری، محصولی است که در کشور کره، تحت عنوان “قطار بی‌ریل” معرفی‌شده است. در این ایده وسیله نقلیه به‌صورت غیر متصل، از منبع انرژی‌ای که در زیر شالوده‌های خیابان مدفون‌شده است تغذیه می‌کند.



  1. قطاری از ماشین های سواری







یکی از مزایای سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی، کاهش هرج‌ومرجی است که اگر تمامی افراد ماشین‌های خود را بیرون می‌آوردند، ایجاد می‌شد. اما وقتی در مورد سیستم‌های حمل نقل ۵۰ سال آینده صبحت به میان می‌آید، شیوه تفکر ما هم در مورد آن‌ها باید متفاوت باشد. در این شیوه، خودروهای شخصی که در یک مسیر قرار دارند، توسط کامپیوترهایی به هم لینک شده و قطاری را تشکیل می‌دهند. بر این اساس ایمنی و مصرف پایین سوخت که حمل‌ونقل عمومی به ارمغان می‌آورد را در اینجا هم شاهد خواهیم بود، به‌علاوه اینکه انعطاف و آزادی حرکت خودرو شخصی را هم خواهیم داشت. چراکه هر راننده هرزمانی که خواست می‌تواند زنجیره را ترک کرده و وارد مسیری دیگر و زنجیره‌ای دیگر شود. این سیستم، سیستمی نیمه عمومی نیمه‌خصوصی است که مزایای هر دو را در خود دارد.


  1. ماگلو مداری








برخی از این ایده‌های مطرح‌شده، اهداف بلندپروازانه ای را مدنظر قرار داده‌اند. ازآنجایی‌که ایده توریسم فضایی مدتی است مطرح‌شده است، لذا محققان به فکر فرستادن مسافران به قطارهای فضایی افتاده‌اند که در مدار حرکت می‌کنند. همانند ایده قطار خلائی که در بالا مطرح شد، این وسیله هم، از کپسول‌هایی استفاده خواهد کرد که در مجاری خلأ فوق رسانا مغناطیسی حرکت خواهند کرد.
  1. بالابر فضایی








ایده بلندپروازانه دیگری که با همان هدف آسان‌سازی سفر به فضا مطرح‌شده است، بالابر فضایی است. اولین بار این ایده ۱۰۰ سال پیش مطرح شد. چیزی که این ایده را به عملی شدن نزدیک می‌کند، طراحی یک کابل قوی و سبک است. انتخاب اولیه برای این منظور نانو تیوب‌های کربنی هستند.
این کابل از پایگاهی نزدیک به خط استوا با سرعتی برابر با ۹۶۵۶۰ کیلومتر به‌سوی فضا کشیده خواهد شد. شاید عجیب‌وغریب باشد اما باید بگوییم این ایده‌ای است که هیچ دور از انتظار نیست که پیش از پایان قرن ۲۱ بتواند عملی شود.


منبع: http://appoweb.ir/radical-railways-t...of-the-future/